quiëtist
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die quiëtisme beoefent
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| quiëtisten | meervoud |
Herkomst
afgeleid van het Latijnse 'quietus' (rustig, stil) met het achtervoegsel -ist
Woordfamilie van quiëtist
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| quiëtisten | meervoud | quiëtist |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van quiëtist zijn vastgelegd.