psychoanalyse
zelfstandig naamwoordBetekenis
- stroming in de psychologie, die psychische symptomen wil verklaren vanuit verschijnselen in het bewuste en onbewuste
- vorm van therapie gebaseerd op de psychoanalytische theorie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| psychoanalysen | meervoud |
| psychoanalyses | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘methode waarbij de psychiater het onderbewuste bewust maakt’ voor het eerst aangetroffen in 1924
Woordfamilie van psychoanalyse
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| psychoanalysen | meervoud | psychoanalyse |
| psychoanalyses | meervoud | psychoanalyse |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van psychoanalyse zijn vastgelegd.