pruimer
zelfstandig naamwoordBetekenis
- pruimenboom, pruimelaar
- iemand die pruimtabak gebruikt
- iemand die veel zeurt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pruimers | meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van pruimen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van pruimer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pruimers | meervoud | pruimer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pruimer zijn vastgelegd.