providentie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de eigenschap van God dat hij alles kan voorzien en heeft voorzien
- God zelf
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| providenties | meervoud |
Herkomst
Uit Latij providentia of uit (o) het Frans providence
Woordfamilie van providentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| providenties | meervoud | providentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van providentie zijn vastgelegd.