proton
zelfstandig naamwoord /'protɔn/Betekenis
- subatomair deeltje met een positieve elektrische lading en een rustmassa van 1 amu (1,6726231×10-27 kg)
- Belgische elektronische portemonnee in de vorm van een chip
Hoe spreek je proton uit?
/ˈprotɔn/
Proton bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| r | rood |
| o | boot |
| t | tak |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- subatomair deeltje met een positieve elektrische lading en een rustmassa van 1 amu (1,6726231×10⁻²⁷ kg)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| protonen | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘positief elektrisch deeltje’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1929
Woordfamilie van proton
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| protonen | meervoud | proton |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van proton zijn vastgelegd.