prorogatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- uitstel, verlenging
- gebruikmaking van de mogelijkheid in een geschil om het gerechtshof i.p.v. de rechtbank als eerste instantie te kiezen om de zaak voor te leggen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| prorogaties | meervoud |
Herkomst
afgeleid van het Franse prorogation (met het achtervoegsel -atie)
Woordfamilie van prorogatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| prorogaties | meervoud | prorogatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van prorogatie zijn vastgelegd.