prolongatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- verlenging (van een tijdsduur, van een overeenkomst, van een betalingstermijn)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| prolongaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verlenging’ voor het eerst aangetroffen in 1572
Woordfamilie van prolongatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| prolongaties | meervoud | prolongatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van prolongatie zijn vastgelegd.