procuratie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- volmacht om namens een ander, (bijv. een firma) op te treden
- het bewijsstuk van zo'n volmacht
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| procuraties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘volmacht’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1356
Woordfamilie van procuratie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| procuraties | meervoud | procuratie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van procuratie zijn vastgelegd.