probaat
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- probaat middel: iets waarvan proefondervindelijk is bewezen dat het goed werkt tegen een ziekte of ander probleem
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| probaats | partitief, stellende trap |
| probaatst | onverbogen, overtreffende trap |
| probaatste | verbogen, overtreffende trap |
| probate | verbogen, stellende trap |
| probater | onverbogen, vergrotende trap |
| probatere | verbogen, vergrotende trap |
| probaters | partitief, vergrotende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘beproefd’ voor het eerst aangetroffen in 1700
Woordfamilie van probaat
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| probaats | partitive, positive | probaat |
| probaatst | uninflected, superlative | probaat |
| probaatste | inflected, superlative | probaat |
| probate | verbogen vorm | probaat |
| probater | vergrotende trap | probaat |
| probatere | verbogen vergrotende trap | probaat |
| probaters | partitieve vergrotende trap | probaat |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van probaat zijn vastgelegd.