proactief
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- een competentie die er op duidt dat iemand zowel initiatiefrijk is als goed in het anticiperen, vooruitdenken
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| proactiefs | partitief, stellende trap |
| proactiefst | onverbogen, overtreffende trap |
| proactiefste | verbogen, overtreffende trap |
| proactieve | verbogen, stellende trap |
| proactiever | onverbogen, vergrotende trap |
| proactievere | verbogen, vergrotende trap |
| proactievers | partitief, vergrotende trap |
Herkomst
afgeleid van actief met het voorvoegsel pro-
Woordfamilie van proactief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| proactiefs | partitive, positive | proactief |
| proactiefst | uninflected, superlative | proactief |
| proactiefste | inflected, superlative | proactief |
| proactieve | verbogen vorm | proactief |
| proactiever | vergrotende trap | proactief |
| proactievere | verbogen vergrotende trap | proactief |
| proactievers | partitieve vergrotende trap | proactief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van proactief zijn vastgelegd.