preteritum
zelfstandig naamwoord ˌpretərˈitʏmBetekenis
- verleden tijd
Hoe spreek je preteritum uit?
/ˌpretərˈitʏm/
Preteritum bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| r | rood |
| e | veel |
| t | tak |
| ə | de |
| i | riet |
| ʏ | put |
| m | maan |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| preterita | meervoud |
| preteritums | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘verleden tijd’ voor het eerst aangetroffen in 1806
Woordfamilie van preteritum
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| preterita | meervoud | preteritum |
| preteritums | meervoud | preteritum |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van preteritum zijn vastgelegd.