preoccupatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- datgene waar de geest een bovenmatige belangstelling voor heeft
- ongerustheid
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| preoccupaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘waarmee men zich in de geest bezighoudt’ voor het eerst aangetroffen in 1872
Woordfamilie van preoccupatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| preoccupaties | meervoud | preoccupatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van preoccupatie zijn vastgelegd.