potent
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- tot iets in staat, krachtig, machtig
- in staat om geslachtsgemeenschap te hebben
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| potente | verbogen, stellende trap |
| potenter | onverbogen, vergrotende trap |
| potentere | verbogen, vergrotende trap |
| potenters | partitief, vergrotende trap |
| potents | partitief, stellende trap |
| potentst | onverbogen, overtreffende trap |
| potentste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘met seksueel vermogen’ voor het eerst aangetroffen in 1961
Woordfamilie van potent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| potente | verbogen vorm | potent |
| potenter | vergrotende trap | potent |
| potentere | verbogen vergrotende trap | potent |
| potenters | partitieve vergrotende trap | potent |
| potents | partitive, positive | potent |
| potentst | uninflected, superlative | potent |
| potentste | inflected, superlative | potent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van potent zijn vastgelegd.