polyfonie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- manier van componeren waarin meerdere melodieën tegelijkertijd, al dan niet in verschillende stemregisters, geheel of ten dele zelfstandig voorkomen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| polyfonieën | meervoud |
Herkomst
met het voorvoegsel poly- en met het achtervoegsel -fonie
Woordfamilie van polyfonie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| polyfonieën | meervoud | polyfonie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van polyfonie zijn vastgelegd.