pointe
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het derde en laatste deel van een grap (na de introductie, en het verhaal) dat mensen aan het lachen kan maken
- het belangrijkste punt van een verhaal of betoog
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pointes | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘strekking’ voor het eerst aangetroffen in 1859
Woordfamilie van pointe
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pointes | meervoud | pointe |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pointe zijn vastgelegd.