plagiaris
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die plagiaat pleegt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| plagiarissen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘die plagiaat pleegt’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van plagiaris
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| plagiarissen | meervoud | plagiaris |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van plagiaris zijn vastgelegd.