placement
zelfstandig naamwoordBetekenis
- regeling waarbij men bepaalt welke mensen op welke plaats aan tafel zitten tijdens een diner of bijeenkomst
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| placementen | meervoud |
Herkomst
uit het Frans
Woordfamilie van placement
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| placementen | meervoud | placement |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van placement zijn vastgelegd.