peripetie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- plotselinge omkeer van de handeling in de klassieke tragedie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| peripetieën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onvoorzien geval’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van peripetie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| peripetieën | meervoud | peripetie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van peripetie zijn vastgelegd.