patina
zelfstandig naamwoord ˈpatinaBetekenis
- een doffe corrosielaag die gevormd wordt op het oppervlak van voornamelijk koperen voorwerpen en koperhoudende legeringen (zoals brons) als gevolg van oxidatie van het metaal bij blootstelling aan de lucht en vocht. De kleur van deze laag kan variëren van groen tot donkerbruin en wordt vaak ook kunstmatig aangebracht
- ouderdomstint van verlagen op schilderijen
Hoe spreek je patina uit?
/ˈpatina/
Patina bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| a | maan |
| t | tak |
| i | riet |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- doffe, groene tot donkerbruine corrosielaag die zich vormt op het oppervlak van voornamelijk koperen voorwerpen en koperhoudende legeringen (zoals brons), als gevolg van oxidatie van het metaal bij blootstelling aan de lucht en vocht
- ouderdomstint van verflagen op schilderijen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| patina's | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Italiaans, verder te herleiden tot Latijn patina. In de betekenis van ‘oxidatielaag’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1860.
Woordfamilie van patina
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| patina's | meervoud | patina |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van patina zijn vastgelegd.