partituur
zelfstandig naamwoordBetekenis
- volledige notering van een meerstemmige compositie waarin alle afzonderlijke partijen onder elkaar genoteerd staan
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| partituren | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘volledige notering van orkestbegeleiding’ voor het eerst aangetroffen in 1766
Woordfamilie van partituur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| partituren | meervoud | partituur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van partituur zijn vastgelegd.