pantheon
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de godenwereld (het geheel aan goden) van de (met name Griekse) mythologie
- godenwereld, (alle Goden uit een mythologie, in het bijzonder uit de Griekse of de Romeinse mythologie)
- godenwereld, (alle goden van een bepaalde religie)
- godendom, (een tempel voor alle goden)
- eretempel,
- schrijftaal (een groep van belangrijke en gerespecteerde personen in een vakgebied)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pantheons | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘eregebouw voor overleden beroemdheden’ voor het eerst aangetroffen in 1664
Woordfamilie van pantheon
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pantheons | meervoud | pantheon |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pantheon zijn vastgelegd.