orthografie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- kunst om volgens de regels te schrijven
- aanvaarde spelling van een bepaald woord
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| orthografieën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘de kunst de woorden op de juiste wijze te schrijven’ voor het eerst aangetroffen in 1376
Woordfamilie van orthografie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| orthografieën | meervoud | orthografie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van orthografie zijn vastgelegd.