ordonnans
zelfstandig naamwoordBetekenis
- militair die als taak heeft berichten, bevelen en rapporten over te brengen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ordonnansen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘militair die bevelen moet overbrengen’ voor het eerst aangetroffen in 1852
Woordfamilie van ordonnans
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ordonnansen | meervoud | ordonnans |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ordonnans zijn vastgelegd.