oprukken
werkwoord /'ɔprʏkə(n)/Betekenis
- je verplaatsen in de gewenste richting
- van militairen: zich verplaatsen in de richting van de vijand, aanvallen, opmarcheren, optrekken
- van iets dat zich steeds meer uitbreidt
- weggaan, oplazeren, opstappen
Hoe spreek je oprukken uit?
/ˈɔprʏkən/
Oprukken bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| p | pak |
| r | rood |
| ʏ | put |
| k | kat |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Vervoeging van oprukken
oprukkenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van op en rukken ww
Woordfamilie van oprukken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opgerukt | woordvorm | oprukken |
| opruk | with-subordinate-clause | oprukken |
| oprukke | with-subordinate-clause | oprukken |
| oprukt | with-subordinate-clause | oprukken |
| oprukte | with-subordinate-clause | oprukken |
| oprukten | with-subordinate-clause | oprukken |
| ruk op | woordvorm | oprukken |
| rukke op | woordvorm | oprukken |
| rukken op | woordvorm | oprukken |
| rukt op | woordvorm | oprukken |
| rukte op | woordvorm | oprukken |
| rukten op | woordvorm | oprukken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van oprukken zijn vastgelegd.