opprikken
werkwoordBetekenis
- iets vastpakken of vastzetten door het voorwerp te doorboren met een scherp voorwerp
Vervoeging van opprikken
opprikkenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van op bw en prikken ww
Woordfamilie van opprikken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opprik | with-subordinate-clause | opprikken |
| opprikke | with-subordinate-clause | opprikken |
| opprikkend | woordvorm | opprikken |
| opprikkende | woordvorm | opprikken |
| opprikt | with-subordinate-clause | opprikken |
| opprikte | with-subordinate-clause | opprikken |
| opprikten | with-subordinate-clause | opprikken |
| prik op | woordvorm | opprikken |
| prikke op | woordvorm | opprikken |
| prikken op | woordvorm | opprikken |
| prikt op | woordvorm | opprikken |
| prikte op | woordvorm | opprikken |
| prikten op | woordvorm | opprikken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opprikken zijn vastgelegd.