opperrechter
zelfstandig naamwoordBetekenis
- hoogste rechter
- rechter die lid is van het opperste gerechtshof
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| opperrechters | meervoud |
Herkomst
afgeleid van rechter met het voorvoegsel opper-
Woordfamilie van opperrechter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opperrechters | meervoud | opperrechter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opperrechter zijn vastgelegd.