opkooien
werkwoordBetekenis
- in een kooi opsluiten
- een zetsel vastklemmen
Vervoeging van opkooien
opkooienhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van op bw en kooien ww
Woordfamilie van opkooien
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kooi op | woordvorm | opkooien |
| kooide op | woordvorm | opkooien |
| kooiden op | woordvorm | opkooien |
| kooie op | woordvorm | opkooien |
| kooien op | woordvorm | opkooien |
| kooit op | woordvorm | opkooien |
| opgekooid | woordvorm | opkooien |
| opkooi | with-subordinate-clause | opkooien |
| opkooide | with-subordinate-clause | opkooien |
| opkooiden | with-subordinate-clause | opkooien |
| opkooie | with-subordinate-clause | opkooien |
| opkooiend | woordvorm | opkooien |
| opkooiende | woordvorm | opkooien |
| opkooit | with-subordinate-clause | opkooien |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opkooien zijn vastgelegd.