Naar de inhoud
Woordenboek Afko's Emoji's Uitleg Boeken Spellen Gen Social Werkwijze Spreekwoorden Nieuw
Menu

oorgetuige

iemand die een getuigenis aflegt van iets wat hij/zij gehoord heeft (bijv. een gesprek)

oorgetuige

zelfstandig naamwoord

Betekenis

  1. iemand die een getuigenis aflegt van iets wat hij/zij gehoord heeft (bijv. een gesprek)

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Vorm Grammaticale informatie
oorgetuigen meervoud

Herkomst

In de betekenis van ‘iemand die bij een gesprek aanwezig is’ voor het eerst aangetroffen in 1965

Woordfamilie van oorgetuige

Woordvorm Relatie Afgeleid van
oorgetuigen meervoud oorgetuige

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van oorgetuige zijn vastgelegd.

Veelgestelde vragen over oorgetuige

Wat betekent oorgetuige?
Oorgetuige is een zelfstandig naamwoord. Het woord betekent: iemand die een getuigenis aflegt van iets wat hij/zij gehoord heeft (bijv. een gesprek).
Hoe verbuig je oorgetuige?
Bij oorgetuige geldt: het meervoud is oorgetuigen. Alle vormen staan in de tabel op deze pagina.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord oorgetuige is 19 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

  1. O 1
  2. O 1
  3. R 2
  4. G 3
  5. E 1
  6. T 2
  7. U 4
  8. I 1
  9. G 3
  10. E 1
  11. 19 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

oorgetuige levert met Wordfeud minimaal 18 en maximaal 72 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

  1. O 1
  2. O 1
  3. R 2
  4. G 3
  5. E 1
  6. T 2
  7. U 2
  8. I 2
  9. G 3
  10. E 1
  11. 18 zonder bonus
  12. 72 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (G) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

oorgetuige: iemand die een getuigenis aflegt van iets wat hij/zij gehoord heeft (bijv. een gesprek)
Deel oorgetuige — standaardnederlands.nl