ontwrichting
zelfstandig naamwoordBetekenis
- verwonding door losmaking uit het gewricht ('uit de kom schieten')
- ernstige verstoring
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ontwrichtingen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van ontwrichten met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van ontwrichting
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ontwrichtingen | meervoud | ontwrichting |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ontwrichting zijn vastgelegd.