oneindigheid
zelfstandig naamwoordBetekenis
- van een zaak dat ze zonder einde is, dat er geen grens aan is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| oneindigheden | meervoud |
Herkomst
afgeleid van oneindig met het achtervoegsel -heid
Woordfamilie van oneindigheid
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| oneindigheden | meervoud | oneindigheid |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van oneindigheid zijn vastgelegd.