onderworpen
bijvoeglijk naamwoord, werkwoordBetekenis
- onderdanig, ondergeschikt (in rang)
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| onderworpener | onverbogen, vergrotende trap |
| onderworpeners | partitief, vergrotende trap |
| onderworpens | partitief, stellende trap |
| onderworpenst | onverbogen, overtreffende trap |
| onderworpenste | verbogen, overtreffende trap |
Woordvorm
- voltooid deelwoord van onderwerpen
Vervoeging van onderworpen
onderworpenhele werkwoord
Herkomst
*vervoeging van onderwerpen: de stam met de uitgang -en, zonder ge- vanwege voorvoegsel (is gelijk aan de onbepaalde wijs) maar met een klinkerwisseling e-o (IPAː /ɛ/ - /ɔ/)
Woordfamilie van onderworpen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| onderworpener | vergrotende trap | onderworpen |
| onderworpeners | partitieve vergrotende trap | onderworpen |
| onderworpens | partitive, positive | onderworpen |
| onderworpenst | uninflected, superlative | onderworpen |
| onderworpenste | inflected, superlative | onderworpen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van onderworpen zijn vastgelegd.