onderstelling
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een gissing wier juistheid men voor mogelijk of voor waarschijnlijk houdt, veronderstelling
- het onderstellen|onderstéllen
zelfstandig naamwoord
- het onderstéllen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| onderstellingen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van onderstellen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van onderstelling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| onderstellingen | meervoud | onderstelling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van onderstelling zijn vastgelegd.