onderdeken
zelfstandig naamwoordBetekenis
- dikke doek die men beneden iets kan leggen
- assistent van de deken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| onderdekens | meervoud |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| onderdekens | meervoud |
Herkomst
samenstelling van onder en deken zn
Woordfamilie van onderdeken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| onderdekens | meervoud | onderdeken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van onderdeken zijn vastgelegd.