omstulpen
werkwoordBetekenis
- een hol voorwerp met de open kant om iets heen zetten; iets met een stop bedekken
- binnenste buiten keren
- een kopje omkeren, omdraaien als teken dat men niet meer drank hoeft
werkwoord
- binnenstebuiten keren
Vervoeging van omstulpen
omstulpenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van om bw en stulpen ww
Woordfamilie van omstulpen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| omgestulpt | woordvorm | omstulpen |
| omstulp | with-subordinate-clause | omstulpen |
| omstulpe | with-subordinate-clause | omstulpen |
| omstulpend | woordvorm | omstulpen |
| omstulpende | woordvorm | omstulpen |
| omstulpt | with-subordinate-clause | omstulpen |
| omstulpte | with-subordinate-clause | omstulpen |
| omstulpten | with-subordinate-clause | omstulpen |
| stulp om | woordvorm | omstulpen |
| stulpe om | woordvorm | omstulpen |
| stulpen om | woordvorm | omstulpen |
| stulpt om | woordvorm | omstulpen |
| stulpte om | woordvorm | omstulpen |
| stulpten om | woordvorm | omstulpen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van omstulpen zijn vastgelegd.