omissie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- verzuim, nalatigheid
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| omissies | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verzuim’ voor het eerst aangetroffen in 1616
Woordfamilie van omissie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| omissies | meervoud | omissie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van omissie zijn vastgelegd.