oertype
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de meest oorspronkelijke vorm van een bepaalde soort waaruit alle andere vormen zijn voortgekomen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| oertypen | meervoud |
| oertypes | meervoud |
Herkomst
afgeleid van type met het voorvoegsel oer-
Woordfamilie van oertype
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| oertypen | meervoud | oertype |
| oertypes | meervoud | oertype |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van oertype zijn vastgelegd.