obscuur
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- vreemd, duister, geheim, vaag, onduidelijk, donker, somber
- met weinig aanzien, ongunstig bekend staand
- niet beroemd
- illegaal
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| obscure | verbogen, stellende trap |
| obscuurder | onverbogen, vergrotende trap |
| obscuurdere | verbogen, vergrotende trap |
| obscuurders | partitief, vergrotende trap |
| obscuurs | partitief, stellende trap |
| obscuurst | onverbogen, overtreffende trap |
| obscuurste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘duister’ voor het eerst aangetroffen in 1539
Woordfamilie van obscuur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| obscure | verbogen vorm | obscuur |
| obscuurder | vergrotende trap | obscuur |
| obscuurdere | verbogen vergrotende trap | obscuur |
| obscuurders | partitieve vergrotende trap | obscuur |
| obscuurs | partitive, positive | obscuur |
| obscuurst | uninflected, superlative | obscuur |
| obscuurste | inflected, superlative | obscuur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van obscuur zijn vastgelegd.