obligo
zelfstandig naamwoord ˈobliɣoBetekenis
- geheel van bestaande en reeds aangegane toekomstige verplichtingen
Hoe spreek je obligo uit?
/ˈoblixo/
Obligo bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| o | boot |
| b | bak |
| l | land |
| i | riet |
| x | acht |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| obligo's | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘verplichting’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1676
Woordfamilie van obligo
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| obligo's | meervoud | obligo |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van obligo zijn vastgelegd.