normstelling
zelfstandig naamwoord ˈnɔrᵊmstɛlɪŋBetekenis
- de eisen waaraan iets of iemand moet voldoen; het bepalen van de eisen waaraan iets of iemand moet voldoen
Hoe spreek je normstelling uit?
/ˈnɔrəmstɛlɪŋ/
Normstelling bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| n | nek |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| ə | de |
| m | maan |
| s | sok |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| normstellingen | meervoud |
Herkomst
samenstellende afleiding van norm zn en stellen ww met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van normstelling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| normstellingen | meervoud | normstelling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van normstelling zijn vastgelegd.