norbertijn
zelfstandig naamwoordBetekenis
- kloosterling van de in 1121 door de Heilige Norbertus gestichte orde van w:Prémontré|Prémontré
zelfstandig naamwoord — masculine
- kloosterling van de in 1121 door de Heilige Norbertus gestichte orde van Prémontré
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| norbertijnen | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘monnik van de orde van de H. Norbertus’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1710
Woordfamilie van norbertijn
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| norbertijnen | meervoud | norbertijn |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van norbertijn zijn vastgelegd.