neergooien
werkwoordBetekenis
- op een onzorgvuldige wijze iets op de grond smijten
Vervoeging van neergooien
neergooienhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van neer bw en gooien ww
Woordfamilie van neergooien
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gooi neer | woordvorm | neergooien |
| gooide neer | woordvorm | neergooien |
| gooiden neer | woordvorm | neergooien |
| gooie neer | woordvorm | neergooien |
| gooien neer | woordvorm | neergooien |
| gooit neer | woordvorm | neergooien |
| neergegooid | woordvorm | neergooien |
| neergegooide | woordvorm | neergooien |
| neergooi | with-subordinate-clause | neergooien |
| neergooide | with-subordinate-clause | neergooien |
| neergooiden | with-subordinate-clause | neergooien |
| neergooie | with-subordinate-clause | neergooien |
| neergooiend | woordvorm | neergooien |
| neergooiende | woordvorm | neergooien |
| neergooit | with-subordinate-clause | neergooien |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van neergooien zijn vastgelegd.