nederigheid
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het aannemen van een houding waarbij geen aanspraak gemaakt wordt op macht of eer
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| nederigheden | meervoud |
Herkomst
Afgeleid van nederig met het achtervoegsel -heid.
Woordfamilie van nederigheid
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| nederigheden | meervoud | nederigheid |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van nederigheid zijn vastgelegd.