natuurverschijnsel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een opvallend verschijnsel dat zijn oorsprong vindt in de natuur
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| natuurverschijnselen | meervoud |
| natuurverschijnsels | meervoud |
Herkomst
samenstelling van natuur zn en verschijnsel zn
Woordfamilie van natuurverschijnsel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| natuurverschijnselen | meervoud | natuurverschijnsel |
| natuurverschijnsels | meervoud | natuurverschijnsel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van natuurverschijnsel zijn vastgelegd.