narekenen
werkwoordBetekenis
- controleren door iets opnieuw uit te rekenen, iets nagaan
Vervoeging van narekenen
narekenenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van na vz en rekenen ww
Woordfamilie van narekenen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| nagerekend | woordvorm | narekenen |
| nagerekende | woordvorm | narekenen |
| nareken | with-subordinate-clause | narekenen |
| narekende | with-subordinate-clause | narekenen |
| narekenden | with-subordinate-clause | narekenen |
| narekene | with-subordinate-clause | narekenen |
| narekenend | woordvorm | narekenen |
| narekenende | woordvorm | narekenen |
| narekent | with-subordinate-clause | narekenen |
| reken na | woordvorm | narekenen |
| rekende na | woordvorm | narekenen |
| rekenden na | woordvorm | narekenen |
| rekene na | woordvorm | narekenen |
| rekenen na | woordvorm | narekenen |
| rekent na | woordvorm | narekenen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van narekenen zijn vastgelegd.