mystificatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het mystificeren, de bedriegerij
- door misleiding voor authentiek doorgaande vervalsing
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mystificaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bedriegerij’ voor het eerst aangetroffen in 1868
Woordfamilie van mystificatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mystificaties | meervoud | mystificatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mystificatie zijn vastgelegd.