mysterie
zelfstandig naamwoord mɪsˈteriBetekenis
- voor het verstand van mensen niet volledig te begrijpen waarheid
- verborgenheid, een onbegrijpelijk iets
- naam van een zekere eredienst in de oudheid, waaraan men niet mocht deelnemen behalve na voorafgaande inwijding
- mysteriespel
Hoe spreek je mysterie uit?
/mɪsˈteri/
Mysterie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| t | tak |
| e | veel |
| r | rood |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mysteries | meervoud |
| mysteriën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘geheim’ voor het eerst aangetroffen in 1639
Woordfamilie van mysterie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mysteries | meervoud | mysterie |
| mysteriën | meervoud | mysterie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mysterie zijn vastgelegd.