mutatief
zelfstandig naamwoordBetekenis
- werkwoord dat het overgaan van de ene toestand in de andere uitdrukt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mutatieven | meervoud |
Herkomst
afgeleid van mutatie met het achtervoegsel -ief
Woordfamilie van mutatief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mutatieven | meervoud | mutatief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mutatief zijn vastgelegd.