minor
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een bijvak dat men studeert tijdens de bacheloropleiding in het hoger onderwijs
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| minors | meervoud |
Herkomst
Uit het Engels
Woordfamilie van minor
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| minoren | meervoud | minor |
| minors | meervoud | minor |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van minor zijn vastgelegd.