menie
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- een oranjekleurige anorganische verbinding van lood en zuurstof met als brutoformule Pb3O4 die gebruikt wordt als roestwerende grondverf
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- een oranjekleurige anorganische verbinding van lood en zuurstof met als brutoformule Pb₃O₄ die gebruikt wordt als roestwerende grondverf
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van meniën
- gebiedende wijs van meniën
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van meniën
Vervoeging van menie
meniehele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘rode verfstof’ voor het eerst aangetroffen in 1378