meesjouwen
werkwoordBetekenis
- op een vermoeiende manier iets met je mee dragen tijdens het lopen
Vervoeging van meesjouwen
meesjouwenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van mee bw en sjouwen ww
Woordfamilie van meesjouwen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| meegesjouwd | woordvorm | meesjouwen |
| meegesjouwde | woordvorm | meesjouwen |
| meesjouw | with-subordinate-clause | meesjouwen |
| meesjouwde | with-subordinate-clause | meesjouwen |
| meesjouwden | with-subordinate-clause | meesjouwen |
| meesjouwe | with-subordinate-clause | meesjouwen |
| meesjouwend | woordvorm | meesjouwen |
| meesjouwende | woordvorm | meesjouwen |
| meesjouwt | with-subordinate-clause | meesjouwen |
| sjouw mee | woordvorm | meesjouwen |
| sjouwde mee | woordvorm | meesjouwen |
| sjouwden mee | woordvorm | meesjouwen |
| sjouwe mee | woordvorm | meesjouwen |
| sjouwen mee | woordvorm | meesjouwen |
| sjouwt mee | woordvorm | meesjouwen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van meesjouwen zijn vastgelegd.